Mei 2020

Gelukspost is de nieuwsbrief over de Gelukswandelingen van kunstenaar Misja Immink,  die wekelijks op stap gaat met vrijwilligers en bewoners van verzorgingshuizen.

WANDEL OOK MEE
Mei 2020

Roep van de roeptoeter

Afgelopen periode hebben we vijftien roeptoeterconcerten gegeven voor de bewoners van verzorgingshuizen. Meestal op een aardappelkist, soms vanaf een ladder.

Verrast en blij waren we met de vele ingezonden raamuitzichten. Bewoners van meer dan twintig huizen hebben kunnen kijken naar andere buitentaferelen. Hartelijk dank daarvoor. Ook de heer Kolk heeft zijn kolkschuit met briefpost zeer gewaardeerd.

Dit keer een oproep om een ‘binnenexoot’ naar ons te mailen. Van boeddhabeeld tot indianenmasker, hoe vreemder hoe leuker. Fijn als jullie weer meedoen.

Ook deze gelukspost maakt me weer vrolijk. Met een verhaal van Tara over Remco en Cobi, onze vaste geluksvrijwilligers, foto’s van Rim en tekeningen van Julia.

Hopelijk snel weer aan de gelukswandel. Buitenluchtige verwondering, ik mis het.

Misja Immink

"Het is net vakantie"

Mevrouw Berkens, voormalig bewoonster Antonius, tijdens een wandeling


Kaartje uit Rhodos

‘Veel eten, drinken, zon en seks!
De hartelijke groeten van je ex!’

Lévi Weemoedt

Nieuwe soorten geluk: exoteren deel 2

Het betere raamgluurwerk: de binnenexoot

door Misja Immink

Tijdens het raamgluren bellen we dikwijls bij bewoners aan met het verzoek of we met hun binnenexoot, zoals een boeddha of indiaan, op de foto mogen. Vaak volgt er een verwonderde blik naar het beeld en een glimlach voor ons. Het fotoverzoek wordt meestal als grap gezien en niet ingewilligd.

We gaan op zoek naar deze binnenexoten om een vakantiegevoel op te roepen. En dankzij ons raamonderzoek hebben we al diverse beelden uit verre oorden mogen begroeten. Het is leuk om te zien waar de lokale bevolking haar exoten stopt of verstopt. Vaak dus met trots voor het raam, maar soms ook verscholen in de boekenkast of op de afzuigkap. Wat zegt dit eigenlijk over de exoteneigenaren? Een leuke onderzoeksvraag als je bij bekenden of onbekenden op visite bent (ja die tijd komt echt weer!). Of als je spontaan zin krijgt in raamgluren en binnenexoten.

Oproep: Gelukspost

Deel uw binnenexoot met bewoners van verzorgingshuizen. Mail de foto naar post@gelukswandelingen.

Wij zetten uw binnenexoot op een ansichtkaart met andere toegestuurde binnenexoten en sturen de kaarten samen met wat poëtische woorden naar de zorginstellingen

Tip: tel je aantal exoten plus vreemde zegeningen en deel dit door je aantal kilo’s. Vervolgens kan je jouw tropengehalte minderen of opwaarderen.

Cobi en Remco de Ligt

Wie zijn toch die wandelaars?

door Tara Lewis

Nu Remco en Cobi de Ligt niet kunnen Gelukswandelen met de bewoners van Laurens Delfshaven sturen ze regelmatig een kaartje. Cobi: “Ik heb alweer een stapeltje klaarliggen. We sturen dat we ze missen en we zodra het kan weer gaan wandelen.” Zo’n twee-en-een-half jaar geleden rond de kerst wandelde ze voor de eerste keer mee. “Ik had een boek gelezen over zingeving, waarin stond dat iets voor een ander doen bijdraagt aan je eigen geluksgevoel.” Lachend: “Eigenlijk is het ontstaan vanuit egoïsme.”

Na de eerste keer meewandelen was het meteen raak. “Al was het wel een spannende start. Ik weet nog dat ik naar een bewoner werd gebracht door een andere, vaste, vrijwilliger die zei: ‘Kijk uit hoor, hij bijt.’ Toen dacht ik wel even: ‘Waar ben ik aan begonnen?’, maar dat heeft me er niet van weerhouden om gewoon mee te gaan. Het bleek gewoon een aardige, lieve meneer, die zich erg onbegrepen voelt.”

Ze raakte al snel verknocht aan het Gelukswandelen en loopt twee tot drie keer per maand mee. “Ik dacht dat ik Rotterdam goed kende, maar als je met Misja gaat wandelen kom je op zoveel nieuwe plekken. En je ontmoet veel nieuwe, leuke mensen. In Delfshaven is een man die als hij het erg naar zijn zin heeft, spontaan in luid gezang uitbarst.”

Haar man Remco werd ook al snel overgehaald om mee te wandelen en inmiddels is zelfs hun dochter Pam af en toe van de partij. Remco: “Cobi was zo enthousiast dat ik ook besloot om mee te gaan.” Ook hij was de eerste keer meteen verkocht. “Achteraf is dat eigenlijk best bijzonder want Misja was er toen niet bij, terwijl ik zijn aanwezigheid absoluut een toegevoegde waarde vind.” Die eerste wandeling voerde door Delfshaven, onder meer langs het wooncomplex Le Medi. “Ik vind de combinatie mooi, dat je contact hebt met de bewoners en andere vrijwilligers. En tijdens het wandelen ben je actief en kijk je op een andere manier om je heen. Een beetje zoals je op vakantie rondkijkt, maar dan in je eigen stad.” Zelfs óp vakantie kijken de twee inmiddels anders om zich heen. Remco: “Dan zien we in Antwerpen een bijzondere stoeptegel en sturen we die naar Misja, ‘Kijk, ook hier zijn we aan het ‘tegelturen!’’ Het ‘anders kijken’ wordt tijdens het wandelen gestimuleerd door verschillende opdrachten. “Normaal ga je zelf niet zo snel op zoek naar een gelukkige dakpan. Dat soort opdrachten zorgen wel voor een ingang om in gesprek te komen met een bewoner over zijn leven, of vroeger.”

doe mee aan heT AVONTUUR!

Ga mee als vrijwilliger en rol een bewoner van een verzorgingshuis en jezelf gelukkiger.

Steun GELUKSWANDELINGEN

Ga met jouw team of bedrijf op geluksavontuur en wandel ouderen en elkaar gelukkiger.